Güncelleme Tarihi:
Bu yazıya bir Terim yazısı diyebiliriz. İki noktadan bakacağız. 1) Covid 19 ve masallar, 2) Mazeretlere sığınmama. 10 yıl kadar önce bir Şampiyonlar Ligi maçı öncesinde basın toplantısında Barcelona Teknik Direktörü Pep Guardiola, futbolcuları hiç kampa almadığını hatta yakın deplasmanlara bile sabah otobüsle gittiklerini söylemiş, oyuncularının aileleriyle birlikte olacakları her anın takım motivasyonuna bireysel katkı yapacağını ifade etmişti.
10 yıl sonra dün maç öncesinde bu Covid günlerinde Terim kampı mecbur olmadıkça kaldırdığını, evden maça dönemi başlattıklarını söylerken sanki bu pandemide günlük vakaların resmi 30 bini aştığı ortamda futbolun, liglerin iptalini ister gibiydi.
Terim haklı. Mesafeye, hijyene dikkat, beraberlikten, yakın temastan kaçının talimat ve nasihatlerinin havada uçuştuğu ortamda nasıl olacak bunlar. Futbolun içinde maalesef hepsi var. Beraber olmak yok, yakın temas yok, tam hijyen yok o zaman futbol da oynanamaz.
Ama öyle bir endüstri ki bu futbol, her ülke kapanıyor ama sadece futbol kapanmıyor. Fatih Terim’in parmak bastığı nokta çok kişinin dikkat etmesi gereken noktadır.
Yıldızlarım sakattı, cezalıydı, Covid’di gibi mazeretler başarıyı getiremez. Başarı, ele gelen kağıtlara değil, o kağıtların nasıl kullanıldığına bağlıdır.
Son iki maçta rakip ceza sahasında 85 kez topla buluşan 23’ü isabetli 48 şut atan bir 11’i değiştirme kararı kolay verilemez. Belhanda, Arda, Falcao, Babel değil hatta Messi bile olsa...
Terim takımın kimyasını en iyi belirleyen liderlerden biridir. Ama ‘kazanan takım bozulmaz’ diye bir mantık yok. Yan yana gelen yek diğerini tamamlama hedefe odaklanma isteği aynı oyuncuları performans düşmedikçe yan yana tutmak çok normal.
Oynasın oynamasın futbolcularına güven ve adalet izlenimi veren, yıllardır eksiklerine rağmen mazeret üretmeyen ve varlarla, oynayanlarla hedefe giden Terim dün de çok farklı mesajlar verdi.
Maça gelirsek... Hatay 62 dakika her an beraberlik golüne ulaşabilirdi ama 64’te 2’yi yiyince maç bitti. Son vuruşlarda, atak sonlandırmada ve ceza alanı içinde pas hamlelerinde başarısızdı konuk ekip. G.Saray ilk haftadaki ritminden uzak, savunmada pozisyon veren bir görüntüdeydi.
Terim oyunun sonlarına doğru Arda, Belhanda, Babel, Luyindama’ya iltifat etmeyip başlangıç felsefesine uygun şekilde genç Ali Yavuz ve Kerem’i oyuna katarken isimleri büyük ama gayretleri küçük isimlere bu yarışta ihtiyaç duymayacağını söyledi.
Son sözüm; değeri Hatayspor’un değerine yakın Diagne, attığından çok daha kolay golleri kaçırıyorsa Falcao’ya forma şansı kısa zamanda doğar.
Kayseri karşısında iyi sinyaller çakmaya başlayan, geçen hafta Rize seferinden 4 gollü bir galibiyetle dönerken iyi oyunuyla övgüleri de toplayan Galatasaray, taraftarında heyecan yarattı.
Maç öncesi istatistik raporları, bu yükselen heyecanın nedenini ortaya koyuyordu: “Galatasaray, son iki maçta rakip ceza sahasında toplam 85 defa topla buluşurken, 23’ü isabetli 48 şut çekti ve kalesine yalnızca bir tane isabetli şut izni verdi.”
“Vay, vay, vay!” dedirten bu istatistiklerin Hatayspor maçında devam edip etmeyeceğini görmek merakı maça ayrı bir boyut kattı. Süper Lig’e iyi bir giriş yapan rakip Hatayspor, ‘sıkı kapanmak ve hızlı çıkışlarla netice almak’ şeklinde özetlenebilecek taktiğiyle Galatasaray’ın yoğun bir baskı kurmasını bir süre engelledi.
Galatasaray da bu süreçte hücum hatlarındaki kopuklukları gidermeye çalıştı, ‘Emrelerin’ oynadığı kanattan çok Linnes, Oğulcan ve Feghouli’nin çalıştığı kanattan yol bulmaya çalıştı.
Hatayspor’un ‘attı atacak’ dedirtecek kadar olmasa da gole dönüşme ihtimali yüksek ataklarını savuşturduktan sonra 32’nci dakikakada ilk kez kaleyi bulan bir şut geldi Galatasaray’dan. Ama ne şut! Feghouli’nin ortasını yakın markaja rağmen göğsünde yumuşatan ve harika bir vuruşla, zamanlamayla gole çeviren Diagne en sıkı muhaliflerinin bile kalbini yumuşatmış olabilir.
“Peki daha önce müsait vaziyette kaçırdığı golü veya daha sonra 51’de kalenin ağzından kaçırdığını unutturur mu bu müthiş gol?” diyenler de çıkabilir tabii, onu bilemem. Golden sonra ‘iyi oyun’ ayarlarına dönen bir Galatasaray izledik ilk yarı sona erene dek. İstediği baskıyı kurdu, ikinci golü kovaladı, ‘kaliteli futbol’ damgalı organizasyonlar üretti.
İkinci yarıda durumu dengelemek için rakip sahaya daha fazla geçme azminde bir Hatay gördük. Emre Kılınç’ın ortasını kafayla kaleye gönderen Oğulcan, ferahlatıcı özellikteki bu golle rakibin hevesini de kırmış oldu. Hatay ekibi kırmızı kartla eksildikten sonra varlık gösteremedi.
Galatasaray iyi futbol pasajları sunduğu bir maçtan daha net bir skorla galip ayrıldı. Perde kapanırken Kerem’in hem yönettiği hem de başrolde oynadığı pozisyonda gelen gol de işin ‘ekstra güzelliği’ oldu.
Bir şekilde ‘eksiklerin şekillendirdiği’ bu kadro, iyi oyunun yanında ve belki de ötesinde sezona üflediği takım ruhuyla da anılacak; “Bravo” demek lazım.